Van Vaassen naar Dusseldorf.
Mei 2010, Ohoira is in afwachting op het 100-jarige viering van het Christelijke geloof. Wij, de hele familie, zullen getuigen zijn van deze 100-jarige viering. De eerste groep vertrok al eind April en de tweede groep de eerste week van Mei. Rombongan jang terakhir hebben onze tickets in Nederland al geregeld en zouden via Dusseldorf / Germany reizen. We hadden een geluk met onze tickets. Het was het juiste moment om te beslissen en te boeken. De voorbereiding vond plaats in Hazelaarhof onder het toeziend oog van de Two Sisters. Een precisie werk waar bij menig CIA operation wel een puntje aan kon zuigen. Het was toeslaan op het juiste moment. Met een vingervlugge handeling op de keyboard werd de eerste, tweede, derde en vierde etappe van onze reis accuraat bevestigd. We vlogen met Emirates via Dubai naar Jakarta. Vier draaiboeken met online tickets, frequent flyers numbers en checklist werden uitgedraaid. Een reisschema van Vaassen via Arnhem / Wolfheze naar Flughaven Dusseldorf werd uitgedokterd en medegedeeld tijdens een allerlaatste briefing .
De dag voor vertrek sprak ik nog met Ache Roemloes, hij kwam nog eventjes langs. Ons gesprek ging natuurlijk over, hoe kan het ook anders, Kei en ons geplande reis. We wisselden onze kampong / Kei ervaringen uit. Hij noemde ook een keiees student die in Nederland / Maastricht studeerde. Hij was een zoon van een angotta DPRD / parlementslid van Maluku Tenggara. Gastvrij en open voor saudara, zoals de familie Roemloes was, werd er over en weer contact gelegd met de student. Waarschijnlijk was deze student weer teruggekeerd naar Jakarta waar hij momenteel zijn studie vervolgde.
De reis kon niet snel beginnen. Aangekomen op station in Arnhem sprak een Hollander die met een Molukse is getrouwd ons aan. Hij herkende de Molukse bedrijvigheid als men naar Maluku op vakantie gaat. Hij kwam net terug uit Ceram. Hij sprak over familie en vriendschap en alle aanverwante onderwerpen die Molukkers en aangetrouwde Maluku minded onder elkaar van nature aanvoelen. We begonnen al zachtjes in een vakantie stemming te raken.
Arnhem treinstation was een beproeving voor 4 koffers, 4 handbagages, 4 rugzakken en 2 laptops met de bijbehorende 4 mensen. Route naar perron Internationaal: omhoog, naar de lift, in de lift, uit de lift, eindje lopen naar de lift, in de lift, uit de lift, wachten, eindje lopen met de koffer omkijken waar blijft de rest van de helft... ?? Arnhem noemt zichzelf internationaal maar heeft geen karretjes voor koffers etc. Als het maar geen trend wordt voor de rest van de reis.
Uiteindelijk was de dream team compleet en kondigde de trein zich al van ver aan. Alles in de Kereta Api met de hulp van Herr Konducteur. Immer Gerade aus was heerlijk in de trein met het gevolg dat we Immer Gerade aus een overstap Duisburg misten waar wir Nicht Aus gingen en zo op Dusseldorf Hauptbahnhof belanden. Daar werd de "Dream On Team" ongemerkt gesplitst in 2 etappes in 2 verschillende treinen naar de Flughaven. De reis begon al heftig, geheel met slapstick elementen die niet zouden misstaan in een Marx Brothers film.
Dusseldorf Flughaven, NA ENTLICH! Het kostte mij een tijdje voordat ik compleet ZEN was met mijn omgeving. Maar een sigaretje completeerde het proces en onze bekal dari rumah, kadetjes met kaas, voorspoedigde the finalazation.
Gelukkig was het inchecken bij de balie van the Emirates anders! Herr incheckbalie zat ongestoord en niet echt vriendelijk achter de counter. Oogcontact was kort maar niet hevig. Hij vroeg: Passport bitte! Met enige gereserveerdheid overhandigde ik hem onze paspoorten. Möchten Sie auch unsere ticket numbers (numbers met een engels accent) haben. Nicht nötig...zwijg... ik kijk achterom...zwijg... Wo sind ihre bagage... en tickerdetick verder op zijn computer? Wieviel?? Ik wijs ze aan en zei kort vier! Met een Allo Allo accent zei hij: "Putz tzem on thze band wan by wan". Dus ik putz thze one by one on the band. Ik zag de kilo's voorbij vliegen en thze Herr Flick auch. Kort daarna, " thzese are zyor labels and zyor ticketsss andz I wishz zyou a pleasentz zjourney, zank you for Flying Emiratezz". Nextttt...
Ons meer dan 120 kilo bagage verdween, als een klontje roomboter in een superhete koekenpan, op de bagage band naar het vliegtuig en off we go. De tweede etappe kon beginnen!



0 comments:
Post a Comment