kleine Babs met moeder
Ohoira, de nacht van aankomst werd laat en s’ochtends was het weer vroeg dag. De familie kwamen ons welkom begroeten. Tanta Em, papa’s zus, was niets veranderd hartelijk emotioneel zoals altijd. De gezinnen van neven en nichten kwamen voltallig op visite. De kleintjes keken je argwanend aan met een niet te onderdrukkend nieuwsgierigheid. Hun ogen spraken vrolijke boekdelen en als je iets vraagt verdwijnen ze pijlsnel achter de rokken van hun moeders.
Broeri, genoemd naar de Molukse crooner Broeri Marantika, is een driejarig branie schopper die net doet alsof hij helemaal niet bang is. Met een quasi verlegen blik kwam hij steeds dichterbij geschuifeld, aangemoedigd door zijn opruiende zussen, neefjes en nichtjes, om zijn nieuwe “familie” te inspecteren. Keer op keer liet hij een schrille korte kreet horen en rende aprubt vergenoegd weg. Zijn manier van kennismaken herhaalde zich de hele ochtend totdat ik keihard terugschreeuwde en hij schrok van mijn verbale tegenaanval. Hij rende overstuur weg om bij zijn moeder de schrik droog te huilen. Deze voorval werd lachend gadegeslagen door de familie.
Het duurde niet lang of hij zocht weer toenadering. Het kwam allemaal weer goed terecht en zijn korte schrille schreewen werden gelukkig afgewisseld met het liedje “Potong bebek angsa masuk di kuali, nona minta dansa, dansa empat kali. Sorong ke kiri, sorong ke kana tralal lala lala.....” met een ingewikkelde breakdance ala sungai Warwut. Want muziek en dansen vind hij leuk vooral als er iets tegen overstaat.
Broeri met vader
Het gevoel om in je eigen huis te wonen is toch heel anders. De familie voelde zich vrij om in en uit te lopen en de keuken werd streng geregeerd door onze nichten. Verse vis werd gevangen door Ben Oni, Daun papaya en terong kwamen vers van de tuinen van Papa’s broertje. Verse air kelapa werd in grote getale geplukt voor dat er sasi kelapa, een pluk verbod, op ging rusten. Behalve het fruit seizoen was nog niet zover. Dus geen ananas, mango’s en andere vruchten behalve de grote jeruk Bali uit eigen tuin en jeruk nipis waren binnen handbereik. Soms kochten we tahu en andere groentes van de ojek tukang sayur die regelmatig langs ons huis kwam. Een variatie van lokale gerechten die dagelijks uit de keuken kwam zoals ketupat, aroan-sir-sir en warme enbal bubuhuk en ikan bakar waren traktaties voor ons. En de tussendoortjes waren fris en vers maar vooral erg lekker.
Van ontbijt tot avondeten iedereen kon gezellig aanschuiven en samen eten.
0 comments:
Post a Comment