Alifoeroe, geen verloren strijd.

Tenggara '93 Vaassen 2008

Alifoeroes, indrukwekkende krijgsheren die zich in het dichte groen van Maluku ophouden. Oorden waar geen mens zich ooit heeft begeven dankzij de onherbergzame onbekende. Mannen gekleed in een rode tjawat, rood de kleur van moed, gewapend met een parang en salawaku. Zij bewegen zich voort op de vleugels van de wind en worden geabsorbeerd door de natuur waardoor zij zich transparant kunnen verplaatsen. Natuur krachten versterken hun kracht, moed en heldhaftigheid.

Assen 25 April 2008

Tijdens de Maluku Xperience kreeg ik een foto onder ogen van Alifoeroe gehuld in lichaamszwart en getooid met bijbehorend lichaam decoratie. Deze bewuste foto werd twee weken later levendig beschreven door de jongeman die de ceremonie heeft bijgewoond. Hij sprak met veel emotie over de Alifoeroe. Tijdens zijn eerste reis naar Maluku, puur toeval of gewoon niet, woonde hij een ceremonie bij waar Alifoeroe aanwezig waren. Gehuld in lichaamszwart en getooid met het bijbehorende lichaam decoratie werden de aanwezigen uitgenodigd om getuige te zijn van een ceremonie. Gepaard met tjakalele, krijgsdans van de Alifoeroe, werden de invitaties met veel krijgsvertoon bijgezet. Tijdens deze belangrijke ceremonies lijkt het alsof de Alifoeroe zelf uit de bergen waren neergedaald en zich onder de mensen hebben begeven. De personen die zich uitdragen als Alifoeroe lijken dan in trance. Het reiniging ritueel van het lichaamszwart gebeurde dan ook volgens een ceremoniële traditie op een speciale plek. Een ervaring om nooit te vergeten aldus de jongeman.

Tegenwoordig wordt deze traditie in Nederland voortgezet middels uitvoeringen op culturele ontmoetingen. Zoals het optreden van Tenggara 93 tijdens de dorpsavond in Vaassen dat met als thema een Molukse Bruiloft had.

Voor de Stentor, een regionaal krant, schreef ik " Onder grote belangstelling trad de Tjakalele groep uit Zevenaar blootsvoets en bewapend met de Parang Salawaku op. Zij vertegenwoordigen de krijgsdans uit Klein Kei / Zuidoost Molukken. Onder leiding van de Kapitan werden de krijgers geformeerd voor het publiek. Met hun strakke gezichten en oorlogskreten werden de voorste rijen meerdere malen afgeschrikt als de Parang Salawaku en de Pana-pana iets te dicht bij hun kwamen".

Tenggara '93 Vaassen 2008

Geïnspireerd door de mythe rondom de Alifoeroe heb ik twee Alifoeroe gemaakt op schaal. Het hele proces was onderhevig aan een soort drang om het af te maken.

In mijn gedachten hoorde ik de tifa slagen die de maat van mijn hartslag aangaf. Het vinden van het juiste bloed rode textiel en het maken van de bijbehorende attributen was een gevecht op zich. Van een schilderij kon je nog afstand nemen en “het laten staan”.

In dit geval was het onmogelijk. Was het mijn creativiteit die mij aanspoorde om het af te maken of was het de magie van de Alifoeroe die mij bekoorde? Stukje bij beetje kwam alles tot zijn recht van haardracht / hoofdtooi tot aan de parang salawaku en de tifa. De eerste Alifoeroe is in gevechtshouding met de parang salawaku in zijn hand. Oproepend voor de strijd nadat hij op zijn kulit bia heeft geblazen. De tweede Alifoeroe rustend als na een verwoedde strijd. Hij neemt de tifa tot zich en de parang salawaku ligt vredig voor zich uitgestald. Toen beide wapenbroeders naast elkaar stonden was het af, niet meer en niet minder.

Tijdens een ontmoeting werd de bestemming van de rustende Alifoeroe al snel duidelijk. Hijzelf, een tifaspeler, kent de traditie van het bespelen van een tifa en herkende de zelfde emotie bij het zien van de Alifoeroe in ruste. Een waardig krijgsheer verdient immers een rechtvaardig wapenbroeder.

all photo's are protected by law / ohoira productions