In 1950 heeft de eerste Molukse vrouw voet op Hollands klei bodem gezet. Wie kent die beelden niet. Met haar “bagage” in haar hand gekleed in kain en kebaja was de haven van Rotterdam na wekenlange reis op zee haar “thuishaven”. Het verhaal kennen we maar al te goed omdat wij het van onze ouders kennen. Molukse vrouwen in den vreemden want dat waren ze. Anders gekleed en een taal dat hun vreemd was.
Veel dingen hadden ze gemeen met name hun Geloof . Dat werd hun rots hun “batu karang yang teguh” hun anker. Eendracht maakt macht en de Perkumpulan Ibu-ibu Kristen Injili Maluku werd 55 jaar geleden een feit. 
Anno Domini 2007 op 8 september wordt dit heugelijk feit gevierd in het MKC in Houten. Vanuit Klassis Timur is er een koor geformeerd. Verschillende djemaats in Klassis Timur hebben 55 jaar na dato hun krachten gebundeld, in dit geval hun vocale krachten, in een lied genaamd: Yang Mengharapkan Tuhan.
Niet alleen heeft het een vocale functie maar het verstevigd ook het band tussen PIKIM in de klassis. Bergen en dalen werden toen en zelfs nu getrotseerd om het eerste Molukse kerkelijke vrouwenvereniging een gezicht te geven. Het vertrouwen in Hem is gebleven van generatie op generatie Ibu-ibu PIKIM.
Het fakkel overdragen aan de jongere generatie ibu-ibu PIKIM en deze brandende te houden is de challenge van onze huidige era.
Deze beelden zijn getuigen van PIKIM en het bundelen van stemmen, gemaakt tijdens de generale repetitie in Vaassen van de PIKIM koor Klassis Timur voor 8 September 2007.
Kenmerkend voor PIKIM eindigt h
et lied met : “Dengan ringan tak kunjung lelah”. vrouwen van toen hebben plaats gemaakt voor de vrouwen van nu maar de doelstelling is onveranderlijk : “het verwezenlijken en bevorderen van de eenheid en een christelijk verbond in overeenstemming met de wil van God.
"Selamat Merajakan Hari Ulang Tahun PIKIM yang ke 55"
